Vrijdag de 13e
Ik ben helemaal niet van het bijgeloof, los van mijn soms neurotische aard dan. Maar ach, dat ‘valt’ niet onder die term; ik wil het geluk niet willens en wetens afdwingen, onbewust wel. Maar…. De laatste tijd wat dingen meegemaakt die je op zijn zachts gezegd onder het kopje ‘ongeluk’ vallen. Nu viel afgelopen 13 februari op een vrijdag en toen ik vandaag op mijn werk het rooster in keek viel het me op dat komende 13 maart ook op een vrijdag valt. Twee maanden achter elkaar een vrijdag die op de 13e valt, ik vind het frequent. Zit er dan toch een soort waarheid achter de mythe (moet ik het zo noemen?) vrijdag de dertiende?
Redenatie te lezen op wikipedia verteld dat Jezus op een vrijdag is gekruisigd en als je dat combineert met het getal 13 (12 wordt gezien als het getal van de ‘perfectie’ en dan plus 1 = 13, wat er dus vanuit gaat dat 1 ofwel de toevoeging op perfectie is die teveel van het ‘goede’ is of als je 1 + 12 = 13 doet dan zou je kunnen zeggen dat het begin van ‘perfectie’ ongeluk is, wat het allemaal best een aardige gedachte maakt. Maar misschien interpreteer ik nu te veel, wat een rationalisering van een feit inhoudt, wat weer inhoudt dat je ergens weer veel te veel over nadenkt, wat ‘actie’ tegenhoudt, waardoor ongeluk komt. Ik zal ophouden met beredeneren) dan is er sprake van dubbel ongeluk, dus moet het wel een ongeluksdag zijn. Verder vertelt wikipedia: ‘Bij het Laatste Avondmaal was Judas de dertiende die aanwezig was en die hem later ook verraadde. Opmerking: wiskundig gezien is overigens 12 geen perfect getal, terwijl 6 dat wel is (12 is een overvloedig getal).’
Laat ik uitgaan van deze religieuze achtergrond (prachtige nederlandse zin trouwens).
Twaalf apostelen is ‘perfectie’, maar met Jezus erbij is het toch ook 13? Ik vind het allemaal wat kort door de bocht gedacht (al zou je ook redenen kunnen noemen waaruit blijkt dat ze bij het laatste avondmaal echt niet met zijn 13en waren, te denken aan de vrouw van Jezus, Maria Magdalena, hun kinderen en de partners en kinderen van de apostelen). En ik ‘geloof’ ook niet in ‘ongeluk’. Je kan iets als ongeluk ervaren, maar je kan het ook als moment van groei zien, hoe moeilijk soms ook. De kruisiging van Jezus zie ik ook als iets ‘goeds’.
Een wat rommelige column, wat mijn gesteldheid van het moment weerspiegeld, maar dat terzijde.
Nu is het denk ik ook nog zo dat als je van het ‘ongeluk’ groeit, je meer inzicht en vertrouwen krijgt en dat dat het neurotische gedrag ten goede komt. Wat inhoudt dat je controle los moet laten om het geluk toe te staan en wat doen bijgelovige mensen op vrijdag de dertiende? Juist, krampachtig de controle proberen te houden.
Een punt kan ik met deze stellingen/column niet maken, maar misschien hoeft dat niet. Besef deze dagen eens te meer dat alles open is, je niet weet wat de toekomst brengt, je overgeleverd bent aan het moment, dat nu geluk te vinden is. Ik zie je daar.
O ja, in november is er weer een vrijdag die op de dertiende valt. 3 maal is scheepsrecht, waar dat dan ook op moge slaan.
